Ljóð vikunnar: Brúardrápa

Brúardrápa eftir Hannes Hafstein – ort í tilefni af vígslu Ölfusárbrúar 8. september 1891.

1.
Þunga sigursöngva
söng hér elfan löngum.
Köld í voðaveldi
vegu sleit hún sveita.
Nú er vort, að syngja sigurljóðin,
sigruð stynja rembilátu flóðin.
Nú eru loks elfar harðstjórn hrundið,
hennar einvald föstum skorðum bundið.

2.
Hátt á bökkum bröttum
byggðir eru og tryggðir
synir stáls og steina,
sterkir mjög að verki;
standa á bergi, studdir magni’ og prýði
strengja sér á herðum ramma smíði,
tengja sveit við sveit þótt elfan undir
ófær brjótist fram um kletta’ og grundir.

3.
Vakni von og kvikni
varmur neisti’ í barmi,
mest er mannverk treystum
móður vorrar góðu.
Tjáir ei við hrepptan hag að búa.
Hér á foldu þarf svo margt að brúa:
jökulár á landi og í lundu, —
lognhyl margan, bæði í sál og grundu.

4.
Sannar afrek unnið:
Andinn sigrar vanda;
tengja traustir strengir
tvístrað láðið áður.
Tengjum þannig tvístruð öfl og megin,
trausti dáð og framkvæmd greiðum veginn.
Andans dáðir fylgi heilum höndum.
Hefjum viðlíkt starf á andans löndum.

5.
Vakni von, og kvikni
varmur neisti’ í barmi,
vilji, von og elja
vinnu saman inni.
Þá mun hefjast brú til betri tíða,
brú til vonarlanda frónskra lýða,
brú til frelsis, brú til mennta hæða,
brú til mannfélagsins æðstu gæða.

6.
Heill sé hugur og snilli,
heill sé ráði og dáðum.
Heill sé hendi’ og anda,
heiður um foldu breiðist.
Líti sól hver sæmd og nýjar tryggðir,
sveipi gæfan fósturjarðar byggðir.
Blómgist framkvæmd, blessist sviti lýða.
Brúin hefjist fram til nýrra tíða!