Ljóð vikunnar: Gamlárskveðja

Hinsti dagur árs er úti,

aftansólin hnigin er.

Nýja ár, sem ert að koma,

einn jeg stari móti þjer.

 

Gamla ár, jeg græt þig eigi,

grátið víst var á þjer nóg.

Dey, með þínum drepnu vonum,

dauða, er þjer í skauti bjó.

 

Áður trúði jeg æsku krafti,

alt mjer fanst svo bjart og ljóst,

trúði á eigin mátt og megin,

manndóm vina, drenglynd brjóst. – –

 

Þey, mitt gamlárs kveðju kvæði

kemur ekki neinum við.

Engum manni önd mín lýtur,

engan mann jeg vægðar bið.

 

Roðar aftur ár af nýju,

ár, sem vor í skauti ber.

Þetta beiska ár er úti.

Aftansólin hnigin er.