Ljóð vikunnar: Nei, smáfríð er hún ekki

Nei, smáfríð er hún ekki

og engin „skýjadís“;

en enga eg samt þekki,

sem eg mjer heldur kýs.

 

Þótt hún sé holdug nokkuð,

er höndin ofursmá.

Hún er svo íturlokkuð

með æsku ljetta brá.

 

Við eldblik augna kátra

skín andlit bjart og ljóst;

við hljóðfall ljettra hlátra

sem hrannir lyptast brjóst.

 

Hún er svo frjáls og ítur,

svo æskusterk og hraust,

að hver, sem hana lítur,

til hennar festir traust.

 

Og ef jeg er með henni,

jeg eld í hjarta finn;

það er sem blóðið brenni

og bálist hugur minn.